Okres świetności
klasztor przeżywał 1782-1801, za igumena Nazara. W 1917 Archipelag
Wałaamski znalazł się w granicach Finlandii. Zanim wyspy stały się
częścią ZSRR, 200 wałaamskich mnichów opuściło klasztor, zabierając
święte relikwie, i przeszło po lodzie do Finlandii, gdzie powstał
nowy monastyr Wałaamski. Od 1988 prawosł. metropolia petersburska
stopniowo przejmuje i odbudowuje budynki klasztorne. W 1989 na
wyspach pojawili się pierwsi mnisi, wznowiono także tradycję
pielgrzymowania do klasztoru.
Główny monastyr Przemienienia Pańskiego na wyspie Wałaam położony
jest na szczycie klifu. Na wewn. dziedzińcu znajduje się gł. katedra
Przemienienia Pańskiego. Niezależnie od budynków cenobitycznych
monastyr posiada kilka pustelni skitów. Najstarsza i największa z
nich, pustelnia Wszystkich Świętych, zał. 1785 przez igumena Nazara,
znajduje się w centrum Wyspy Skitskiej, ok. 3 km od klasztoru.
Należą do niej 2 cerkwie: